1 / 2      
Recenzje
aktualności

"Książka wzbudziła we mnie naprawdę silne emocje - od napięcia, do wzruszenia.."

Do sięgnięcia po książkę "Juniper Berry i tajemnicze drzewo" skłoniły mnie jej pozytywne recenzje. Przeczuwałam i, po cichu, miałam nadzieję, że powieść okaże się dobrą lekturą. Moim zdaniem określenie "dobra lektura" w odniesieniu do tej powieści, to niedopowiedzenie. (...)
Myślę, że "Juniper Berry i tajemnicze drzewo" to powieść, która spodobałaby się zarówno nastolatkom będącym w wieku głównej bohaterki, jak i starszym czytelnikom. Ja jestem książką zauroczona i z pewnością niejednokrotnie do niej wrócę, ponieważ niesie ona za sobą wiele ponadczasowych wartości, a każdy może odebrać jej przesłanie na własny sposób.

 »

"Oliver Pötzsch, jak na debiutanta,niezmiernie mnie zaskoczył..."

Córka kata jest pozycją idealną dla fanów kryminałów, a także powieści historycznych. Łączy ona w sobie obydwa gatunki i zdecydowanie zadowoli czytelnika. Polecam książkę z całego serca. Intrygująca, trzymająca w napięciu książka, ze świetnym tłem historycznym oraz innym niż współczesne spojrzenie na świat. Bardzo mi się podobała!  »

"Jest to świetna pozycja, która przedstawia wiele prostych, codziennych sytuacji z perspektywy rodzica oraz z perspektywy dziecka"

Książka od samego początku zaskoczyła mnie pozytywnie błyskotliwszymi, mądrymi spostrzeżeniami, wskazówkami i tak pozostało do samego końca. Szalenie spodobało mi się podejście autorki do napisania tej książki - nie jest to monolog rodzica, który wychował już swoje dzieci i teraz chce udzielać rady innym...  »

"Przeczytałam ten poradnik jednym tchem, bo tak dobrej pozycji dla rodziców chyba nigdy wcześniej nie spotkałam" - Recenzja portalu rodzice.pl

Książka napisana jest prostym, zrozumiałym językiem, przystępnym dla każdego rodzica. Dodatkowo opatrzona jest w wiele obrazków ilustrujących scenki z życia codziennego.
Dzięki temu łatwiej można zrozumieć omawiany problem.
W książce poruszonych jest kilka najważniejszych tematów z którymi czasami nie dajemy sobie rady czyli: ataki złości, ignorowanie zakazów, bójki między rodzeństwem, bałagan w pokoju i nocne wrzaski – zachowania, które zwykle uznajemy za przejaw buntu lub arogancji, a tak naprawdę często wynikają one z danego etapu rozwoju mózgu dziecka.  »

"Starość wzbogaca życie zarówno pojedynczego człowieka, jak i całego społeczeństwa" - recenzja serwisu Zdronet

"Książka prof. Ernsta Pöppela i dr Beatrice Wagner pt.: "Im starszy, tym lepszy. Co zrobić, by twój mózg rozwijał się wraz z wiekiem?" składa się z dziesięciu rozdziałów, z których każdy poświęcony jest konkretnemu twierdzeniu, na przykład, że osoba w starszym wieku może wciąż się uczyć lub dobrze wyglądać. W każdym wypadku dowodzi się, że życie zyskuje na jakości wraz z upływem kolejnych lat. Wstępnej tezie towarzyszy raport naukowy, spisany chronologicznie przez współautorkę, dziennikarkę medyczną, która zaglądała przez ramię profesorowi Ernstowi Pöppelowi prowadzącemu badania oraz poznawała historię jego życia. Powiązanie między badaniami mózgu i osobistymi doświadczeniami odgrywa w niniejszej książce istotną rolę, ponieważ tezy i idee nie powstają w próżni, ale zawsze wiążą się z życiem.  »

"Bardzo przyjemna lektura, myślę, że idealna dla trochę starszych dzieci i ich rodziców"

Lubię od czasu do czasu przeczytać jakąś książkę skierowaną głównie do dzieci, na przykład jakąś powieść Neila Gaimana. Tym razem padło na Juniper Berry i tajemnicze drzewo autorstwa M.P. Kozlowsky'ego.  »

"Spodobała mi szczerość autorki już na wstępie..."

Rodzice zbyt często kierują się stereotypami - nie jest regułą, że każdy dwulatek dostaje ataku furii, a dzieci osiemnastomiesięczne robią to, czego im zabroniliśmy, patrząc nam przy tym w oczy. Autorka stawia więc hipotezę, ze wszystkie zachowania dzieci, nawet te ekstremalne, mimo wszystko wynikają z naturalnych pragnień dzieci właściwych ich wiekowi. Lepsze zrozumienie motywów postępowania dzieci wydaje się fundamentem sukcesu, ponieważ nasze własne reakcje zależ od tego, jak interpretujemy zachowania dzieci.  »

"To książka, którą czyta się z zapartym tchem, której zakończenie niezwykle trudno przewidzieć"

Potzsch z niesamowitą wręcz sprawnością nakreślił postaci bohaterów książki - nie są zbyt przerysowane, sztuczne, ale także nie wydają się mdłe, nijakie i nie nudzą nas swoim życiorysem. Autor idealnie wpasował się w środek tych dwóch kategorii i stworzył bardzo dynamicznych, realistycznych bohaterów.
Niewątpliwie dodatkowym plusem są też nawiązania do faktów historycznych wplecione w fabułę książki. Widać, jak wiele pracy i wysiłku musiał włożyć Potzsch w napisanie "Córki kata". A zrobił to z niebywałą wręcz dokładnością, nie pomijając żadnego szczegółu. Stworzył powieść idealną - zachęcającą, nienudzącą i sprawiającą, że czytelnik nie może się oderwać od lektury!  »

"Książka jest warta polecenia dla wszystkich rodziców" Recenzja portalu www.republikadzieci.pl

Próbowałam już wszystkiego! To tytuł książki, który mógłby być również cytatem z codziennego życia każdej mamy, a przynajmniej większości. Autorką książki jest mamą dwójki dzieci, Isabelle Filliozat, francuska psychoterapeutka.  »

"...jedna z lepszych pozycji, jakie miałam okazję przeczytać"

Kiedy po raz pierwszy przeczytałam o tej książce pomyślałam tylko: "OMG! MUSZĘ JĄ MIEĆ!".
Kiedy natomiast się do niej dorwałam... praktycznie pożarłam ją wzrokiem.
Nic dziwnego, książka jest bowiem idealna!
Mogłabym rzec, iż jest to jednak z lepszych pozycji jakie miałam okazję przeczytać.
Autorka bowiem wykazała się oryginalnością i wiedzą, nie brakowało jej pomysłów, wyobraźni i talentu pisarskiego.
 »

Poznaj regulamin konkursu "Kup ksiażki i wygraj pielgrzymkę do Ziemi Świętej"
Przeczytaj program Wydawnictwa Esprit na Targi Książki w Krakowie 2016! Spotkajmy się!
>> 0

Co mi się spodobało w tej książce, to wielowątkowość. „Skrzydła…” na pierwszy rzut oka są powieścią o miłości, ale jeśli przyjrzymy się dokładniej, dostrzeżemy w niej motyw wyboru. Wybór między jednym mężczyzną a drugim, między szczęściem swoim a szczęściem ojca, między uprzedzeniami starej niani a chęcią otworzenia się na nowe religie.

Religia jest tutaj właściwie tłem – wokół niej kręci się cała akcja. Byłam w ogromnym szoku, czytając o tym, jak wzajemnie traktowali się w tamtych czasach protestanci i katolicy. Choć nie należę do bardzo religijnych osób, to niezmiernie dziwiło mnie, że katolicy przedstawiani byli jako pomiot Szatana i największe zło na świecie. Ów religijny wątek nadaje książce poważnego, kontrowersyjnego charakteru i momentami przesłania wątek artystyczny.


Aby otrzymywać informacje o nowościach i promocjach naszego wydawnictwa, wpisz się na listę:
 
Wpisz się do newslettera!